Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ


ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Η κυβέρνηση προχωράει στην ψήφιση ενός νέου μνημονίου, που φέρνει μια μεγάλη επίθεση στην εργατική τάξη και τις κατακτήσεις της, κλιμακώνοντας τις μνημονιακές επιθέσεις των τελευταίων πέντε χρόνων. Επιθέσεις που οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να περάσουν αφού λύγισαν κάτω απο τη δύναμη των εργατικών αγώνων.
Το εργατικό κίνημα είναι αντιμέτωπο με το νέο μνημόνιο και μπορεί να το ανατρέψει. Ξεκινάμε απο την αφετηρία ότι είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία και για την ακρίβεια το 62% που πρίν λίγες μέρες είπε ένα καθαρό ΟΧΙ στα μνημόνια. Συνεχίζουμε λοιπόν τη μάχη του ΟΧΙ που δώσαμε εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες και αυτη τη φορά στη μάχη δεν χρησιμοποιούμε σαν όπλο την ψήφο μας, αλλά το πιο δυνατό όπλο που έχουν οι εργάτες, την ΑΠΕΡΓΙΑ. Και την απεργία, δεν μπορεί καμία κυβέρνηση και κανένας ευρωπαϊκός θεσμός να την «αγνοήσει».
Ξέρουμε αυτός που έφερε τη μεγάλη νίκη του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα είναι η εργατική τάξη, που έδωσε σκληρούς αγώνες για μια ολόκληρη πενταετία, και ανέτρεψε τρείς μνημονιακές κυβερνήσεις. Η εργαζόμενοι, όχι μόνο δεν έχουν «γυρίσει πίσω» αλλά προχωράνε μπροστά, ριζοσπαστικοποιούνται ακόμη περισσότερο. Το ΟΧΙ της Κυριακής, για την πλειοψηφία του κόσμου (και σε αυτό είχε απόλυτο δίκιο η πλευρά των αφεντικών), ήταν ένα μεγάλο ΝΑΙ στην ρήξη, στη σύγκρουση με το Χρέος, την ΕΕ, το ευρώ και τα αφεντικά.
Αυτη η δύναμη της τάξης μας χρειάζεται να οργανωθεί και να οργανώσει τις μάχες της για να ανατρέψει και αυτό το μνημόνιο.
Το μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων ανοίγει άμεσα απο τον Σεπτέμβρη και αφορά τα λιμάνια (ΟΛΠ και ΟΛΘ), τα  περιφερειακά αεροδρόμια, την ΤΡΑΙΝΟΣΕ και την ΕΕΣΤΥ στο σιδηροδρομικό δίκτυο, τον ΑΔΜΗΕ και τη μικρή ΔΕΗ, την ΕΥΑΘ και την ΕΥΔΑΠ και συνεχίζει ένα μακρύ κατάλογο.  Η κυβέρνηση επιχειρεί να ιδιωτικοποιήσει τις πιο κρίσιμες δημόσιες υποδομές, είτε με 100% ιδιωτικοποίηση είτε με τμηματική παραχώρηση. Πρόκειται για μια επίθεση όχι μονάχα σε βάρος των εργαζόμενων σε αυτές τις επιχειρήσεις, (μια που η εμπειρία της Cosco δείχνει ποιό μέλλον ετοιμάζουν για τους εργαζόμενους) αλλά μια ευθεία επίθεση συνολικά σε βάρος της εργατικής τάξης που χρησιμοποιεί όλες αυτές τις δομές και υπηρεσίες.
Οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους κλάδους έχουν πλούσια εμπειρία απο αγώνες και αντίσταση στις πολιτικές των μνημονίων. Οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ το 2010 με  τις καταλήψεις στα κτίρια της Καρόλου, οι εργαζόμενοι σε ΟΛΠ και ΟΛΘ που εδώ και δέκα χρόνια με μεγάλες απεργίες διαρκείας, έχουν εμποδίσει την πλήρη ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ που κόντραραν απεργιακά πολλές φορές τα σχέδια ιδιωτικοποίησης, οι εργαζόμενοι στην ΕΥΑΘ αντίστοιχα. Υπάρχει μια πλούσια εμπειρία σκληρών απεργιακών αγώνων σε όλους αυτούς τους χώρους, που χρειάζεται να ξαναμπεί μπροστά και αυτόν το Σεπτέμβρη για να αποτρέψει τα σχέδια ιδιωτικοποίησης. Μπορούμε σε κάθε χώρο δουλειάς να το κάνουμε όπως η ΕΡΤ πρίν απο δύο χρόνια. Ιδιωτικοποίηση αυτοί? Απεργία, κατάληψη και ένα πλατύ κύμα αλληλεγγύης εμείς. Με αυτόν το άξονα θα χρειαστεί να κινηθούμε και θα είναι κρίσιμο το επόμενο διάστημα να οργανωθεί ένα πλατύ κύμα αντιπαράθεσης με τις ιδιωτικοποιήσεις, που να αγκαλιάσει όλη την κοινωνία,  να προσφέρει στήριξη και αλληλεγγύη στους εργαζόμενους και να συντονίσει τον αγωνιστικό βηματισμό.

Η σύγκρουση με τις περικοπές επίσης θα βρεθεί απο την αρχή στο κέντρο της αντιπαράθεσης του κινήματος με τα νέα μνημόνια. Οχι μόνο για αυξήσεις στου μισθούς σε όλο το δημόσιο, αλλά πολύ περισσότερο η μάχη για προσλήψεις προσωπικού για σχολεία δήμους και νοσοκομεία που έχουν ρημάξει απο τις περικοπές την τελευταία πενταετία των μνημονίων. Δεκάδες νοσοκομεία βρίσκονται ένα βήμα πρίν απο το κλείσιμο εξαιτίας της έλλειψης προσωπικού, στα σχολεία οι ελλείψεις μόνιμων εκπαιδευτικών αγγίζουν τις δεκάδες χιλιάδες, και στους δήμους η έλλειψη εργαζόμενων ανοίγει τις ορέξεις σε δημάρχους και λαμόγια να ιδιωτικοποιήσουν ολόκληρους τομεις όπως η καθαριότητα, τα ΚΕΠ, οι παιδικοί σταθμοί.
Θα χρειαστεί  ο Σεπτέμβρης να ξεκινήσει απεργιακά. Με απεργίες σε σχολεία, σε νοσοκομεία και σε ΟΤΑ με κεντρικό ζήτημα τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και την χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών που έχει ανάγκη όλη η κοινωνία που πλήττεται απο την κρίση. Ηδη οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες έχουν στις αποσκευές τους δύο πρόσφατα συνέδρια με ισχυροποίηση της αριστεράς και πρόταση να ξεκινήσουν τον Σεπτέμβρη με κύκλους γενικών συνελεύσεων για απεργίες. Τα νοσοκομεία έχουν ήδη πραγματοποιήσει απεργία στις 20 Μάη και έχουν πλούσια εμπειρία αγώνων, το ίδιο και οι εργαζόμενοι στους Δήμους. Ο Σεπτέμβρης χρειάζεται αν μπεί με γενικές συνελεύσεις σε όλους τους χώρους  και αποφάσεις για απεργιακή κλιμάκωση για να ανατραπεί η πολιτική των περικοπών.

Η μάχη ενάντια στο ασφαλιστικό που φέρνει η κυβέρνηση, συμπληρώνει και γενικεύει σε κάθε χώρο του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα τη σύγκρουση με τις μνημονιακές πολιτικές. Οι ενοποιήσεις των ταμείων, οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις (μέσω των αυξήσεων στις εισφορές), η σύνταξη στα 67 για όλους, φέρνει οργή και θυμό σε κάθε εργαζόμενο και συνταξιούχο.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
Δεν ξεκινάμε αυτη τη μάχη απο το μηδέν. Αντίθετα έχουμε πίσω μας τις αποσκευές αγώνων και απεργιών πέντε χρόνων. Απεργιών που ανέτρεψαν τρείς μνημονιακές κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά), και διέλυσαν τα πολιτικά κόμματα της άρχουσας τάξης και των αφεντικών, εκτινάσσοντας τα ποσοστά της αριστεράς σε πρωτόγνωρα επίπεδα και φέρνοντας την στην κυβέρνηση.
Ακόμη και αυτό το τελευταίο πεντάμηνο με διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, οι εργαζόμενοι δεν έχουν «κάτσει στον καναπέ τους», απέναντι στους συνεχείς συμβιβασμούς και τις υπαναχωρήσεις της κυβέρνησης. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ με κινητοποιήσεις επέβαλλαν το να ξαναπάρουν πίσω τις δουλειές τους, οι εργαζόμενοι στα Λιμάνια απέργησαν στις 7 Μάη αμέσως μόλις η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. οι εργαζόμενοι στην Υγεία βγήκαν σε απεργία στις 20 Μάη. Οι πλατείες της άνοιξης όπου  δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι απαιτούσαν «ούτε βήμα πίσω» και βέβαια πάνω απ’ όλα το 62% στο δημοψήφισμα που η εργατική τάξη με τον πιο καθαρό και ταξικό τρόπο έστειλε το μήνυμα ΟΧΙ ΣΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ.
Χρειάζεται ταυτόχρονα να ανοίξουμε τη συζήτηση για την εργατική εναλλακτική προοπτική. Γιατί για να ξεφύγουμε απο τον βραχνά των μνημονίων για να απαντήσουμε μια και καλή  στους συνεχιζόμενους εκβιασμούς ΕΕ-ΔΝΤ-δανειστών, είναι απαραίτητη η  μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος απο την ΕΕ και το ευρώ, η κρατικοποίηση των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. Και σε αυτόν το δρόμο χρειάζεται να βαδίσουμε

Ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ενάντια σε Κλεισίματα, Διαθεσιμότητες και Ιδιωτικοποιήσεις θα πρωτοστατήσει σε όλες αυτές τις μάχες όπως έχει κάνει εδώ και ενάμιση χρόνο, και καλεί κάθε εργαζόμενο, συνδικαλιστή και σωματείο να οργανώσουμε μαζί αυτές τις μάχες για την ανατροπή των μνημονίων και την εργατική προοπτική.

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

ΑΠΕΡΓΙΑ 15 ΙΟΥΛΗ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΧΙ

ΑΠΕΡΓΙΑ 15 ΙΟΥΛΗ
πλατεία Κλαυθμώνος 11πμ

ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
            Την Τετάρτη ξεσηκώνουμε όλους τους χώρους δουλειάς, απεργούμε όλοι και όλες στην απεργία που έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ και μια σειρά απο σωματεία του ιδιωτικού τομέα. Είναι η πρώτη μεγάλη δική μας απάντηση στο νέο μνημόνιο που φέρνει η κυβέρνηση. Είναι η συνέχιση της μάχης του ΟΧΙ που δώσαμε εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες πρίν λίγες ημέρες. Αυτη τη φορά στη μάχη δεν χρησιμοποιούμε σαν όπλο την ψήφο μας, αλλά το πιο δυνατό όπλο που έχουν οι εργάτες, την ΑΠΕΡΓΙΑ. Και την απεργία, δεν μπορεί καμία κυβέρνηση και κανένας ευρωπαϊκός θεσμός να την «αγνοήσει».
            Με το μαζικό 61% υπέρ του ΟΧΙ, οι εργαζόμενοι δώσαμε την Κυριακή 5 Ιούλη την πιο μεγάλη απάντηση στους εκβιασμούς της ΕΕ του ΔΝΤ και των δανειστών. Σε αυτην την μάχη, οι τάξεις στην ελληνική κοινωνία στοιχήθηκαν, με τον πιο καθαρό τρόπο. Ήταν μια κρίσιμη μάχη. Η πλευρά των καπιταλιστών έριξε στη μάχη για το ΝΑΙ, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, τον έλεγχο της πάνω στις τράπεζες, τον έλεγχό της στα ΜΜΕ, την εργοδοτική τρομοκρατία, όλο της το πολιτικό προσωπικό, εν ενεργεία ή αποστρατευμένο, τη «διανόηση» που είναι στο πλευρό της, τις εφεδρείες τύπου Μπουτάρη, Καμίνη, την γραφειοκρατία σε ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ κλπ.
Και έχασαν πανηγυρικά σε τεράστια διαφορά απο τους εργαζόμενους.
            Αυτός που έφερε αυτη τη μεγάλη νίκη είναι η εργατική τάξη, που έδωσε σκληρούς αγώνες για μια ολόκληρη πενταετία, και ανέτρεψε τρείς μνημονιακές κυβερνήσεις. Οχι μόνο δεν έχει «γυρίσει πίσω» αλλά προχωράει μπροστά, ριζοσπαστικοποιείται ακόμη περισσότερο. Το ΟΧΙ της Κυριακής, για την πλειοψηφία του κόσμου (και σε αυτό είχε απόλυτο δίκιο η πλευρά των αφεντικών), ήταν ένα μεγάλο ΝΑΙ στην ρήξη, στη σύγκρουση με το Χρέος, την ΕΕ, το ευρώ και τα αφεντικά.

Τώρα αυτό το ΟΧΙ θα χρειαστεί να το ξαναπούμε με απεργίες. Για να επιβάλλουμε ότι δεν θα περάσει το νέο μνημόνιο. Οτι θα τσακίσουμε την προσπάθεια των αφεντικών, της ΕΕ, του ΔΝΤ και της κυβέρνησης που προχώρησε στο δικό τους στρατόπεδο να πληρώσουν για άλλη μια φορά με αιματηρές θυσίες οι εργαζόμενοι για τα κέρδη των τραπεζιτών και την δική τους κερδοφορία.
           
Να επιβάλλουμε απο τα κάτω την επιτυχία της απεργίας και την κλιμάκωση.
v  Την Τρίτη ξεσηκώνουμε όλους τους χώρους δουλειάς, ενημερώνουμε και να οργανώνουμε τη μαζική συμμετοχή των συναδέλφων και των σωματείων με τα πανό τους στην απεργιακή συγκέντρωση.
v  Στήνουμε σε κάθε χώρο δουλειάς, απεργιακές επιτροπές και επιτροπές βάσης για να οργανώσουμε τη συνέχεια.
v  Με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, να εξασφαλίσουμε ότι θα υπάρξει κλιμάκωση με νέα 48ωρη απεργία την επόμενη εβδομάδα. Για να ανοίξουμε το δρόμο για επαναλαμβανόμενες απεργίες.  
v  Να δώσουμε τη μάχη και στα σωματεία του ιδιωτικού τομέα να συμμετέχουν στην απεργία.

    Η απάντηση στους συνεχιζόμενους εκβιασμούς ΕΕ-ΔΝΤ-δανειστών, είναι μόνο μία. Η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος απο την ΕΕ και το ευρώ, η κρατικοποίηση των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο.

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΧΙ


ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ
την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΙΟΥΛΗ, στις 6.30μμ
στην ΠΟΕ ΟΤΑ (Καρόλου 24 στην πλατεία Καραισκάκη, στάση ΜΕΤΡΟ Μεταξουργείο)

Με το μαζικό 61% υπέρ του ΟΧΙ, οι εργαζόμενοι έδωσαν την Κυριακή 5 Ιούλη την πιο μεγάλη απάντηση στους εκβιασμούς της ΕΕ του ΔΝΤ και των δανειστών. Σε αυτην την μάχη, οι τάξεις στην ελληνική κοινωνία στοιχήθηκαν, με τον πιο καθαρό τρόπο. Ήταν μια κρίσιμη μάχη. Οι αστοί την κατάλαβαν σαν τέτοια και γι’ αυτό χρησιμοποίησαν όλα τους τα όπλα. Η πλευρά των καπιταλιστών έριξε στη μάχη για το ΝΑΙ, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, τον έλεγχο της πάνω στις τράπεζες, τον έλεγχό της στα ΜΜΕ, την εργοδοτική τρομοκρατία, όλο της το πολιτικό προσωπικό, εν ενεργεία ή αποστρατευμένο, τη «διανόηση» που είναι στο πλευρό της, τις εφεδρείες τύπου Μπουτάρη, Καμίνη, την γραφειοκρατία σε ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ.
ΚΑΙ ΕΧΑΣΑΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ.
Η εργατική τάξη στην Ελλάδα, που έδωσε σκληρούς αγώνες για μια ολόκληρη πενταετία, και ανέτρεψε τρείς μνημονιακές κυβερνήσεις, όχι μόνο δεν έχει «γυρίσει πίσω» αλλά προχωράει μπροστά, ριζοσπαστικοποιείται ακόμη περισσότερο. Το ΟΧΙ της Κυριακής, για την πλειοψηφία του κόσμου (και σε αυτό είχε απόλυτο δίκιο η πλευρά των αφεντικών), ήταν ένα μεγάλο ΝΑΙ στην ρήξη, στη σύγκρουση με το Χρέος, την ΕΕ, το ευρώ και τα αφεντικά. Το έβλεπες στα χαμογελαστά πρόσωπα του ΟΧΙ την Κυριακή στα εκλογικά τμήματα, το άκουγες σε όλες τις συζητήσεις όλες αυτές τις ημέρες. Από τις τεράστιες συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα, στους εργατικούς χώρους που το ΟΧΙ έφτανε σε ποσοστά που ξεπερνούσαν το 90%, στις πλατείες και τις γειτονιές.
Δυστυχώς, η κυβέρνηση επιλέγει την πολιτική του κατευνασμού και του συμβιβασμού απέναντί τους. Με την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών άπλωσε γέφυρα νεκρανάστασης στους βρικόλακες του Ναι αποδεχόμενη ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν σημαίνει εντολή για ρήξη. Ακόμη χειρότερα, οι προτάσεις που στέλνει η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες, αντιγράφουν το πακέτο Γιούνκερ που απορρίψαμε στο δημοψήφισμα. Την ώρα που εκατομμύρια εργάτες και νεολαίοι ξεσηκώθηκαν ενάντια στην ΕΕ και το ΔΝΤ, ο Τσίπρας διώχνει τον υπουργό που είχε ενοχλήσει τον Σόιμπλε, και αποδέχεται ότι το μέλλον είναι περικοπές και ιδιωτικοποιήσεις που παράγουν πρωτογενή πλεονάσματα επιπέδου 3,5% του ΑΕΠ!
  Η απάντηση στους συνεχιζόμενους εκβιασμούς των δανειστών, δεν είναι να γίνουμε ακόμα πιο μετριοπαθείς, να κατεβάσουμε τους τόνους και να εκτονώσουμε την πόλωση. Η απάντηση είναι οργάνωση και κλιμάκωση της εργατικής αντίστασης για να νικήσουμε. Και μπορούμε να το πετύχουμε. Η ταξική στάση των εργαζόμενων στο δημοψήφισμα, χρειάζεται να βρεί συνέχεια με ένα δυνατό ΟΧΙ στο νέο μνημόνιο που απαιτούν οι δανειστές και συζητάει η κυβέρνηση. Χρειάζεται να προχωρήσουμε σε πανεργατική απεργία άμεσα για να επιβάλλουμε ότι το “ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια”, θα ξανακουστεί πιο δυνατό με απεργία αυτη τη φορά.
Για να οργανώσουμε τη δράση μας τις επόμενες μέρες, για να οργανώσουμε τους χώρους μας για να βγεί η απεργιακή κλιμάκωση ο ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ενάντια σε κλεισίματα, διαθεισμότητες και ιδωτικοποιήσεις, καλεί σε πλατιά σύσκεψη συνδικάτα, συνδικαλιστές και  εργαζόμενους, την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΙΟΥΛΗ, στις 6.30μμ στα γραφεία της ΠΟΕ ΟΤΑ Καρόλου 24 στην πλατεία Καραισκάκη (στάση ΜΕΤΡΟ Μεταξουργείο).